Ενδοδοντική θεραπεία -Απονεύρωση
Κατά την ενδοδοντική θεραπεία αφαιρείται ο πολφός του δοντιού, ένας
μικρός, σαν κλωστή ιστός στο κέντρο του δοντιού. Το σημείο του δοντιού από όπου αφαιρέθηκε ο πολφός καθαρίζεται, τροχίζεται και καλύπτεται. Με τον τρόπο αυτό απομονώνεται (σφραγίζεται) ο ριζικός σωλήνας.
Ο πολφός συνήθως καταστρέφεται όταν:
• το δόντι έχει σπάσει
• η τερηδόνα έχει προχωρήσει
• το δόντι έχει τραυματιστεί είτε πρόσφατα είτε στο παρελθόν.
Εάν δεν γίνει ενδοδοντική θεραπεία για έναν μολυσμένο ή κατεστραμμένο πολφό, τότε συγκεντρώνεται πύον στην άκρη της ρίζας (απόστημα), στο φατνιακό οστό, φθείροντάς το και προκαλώντας έντονο πόνο.
Πώς Γίνεται η Ενδοδοντική Θεραπεία;
Γίνεται σταδιακά και απαιτεί αρκετές επισκέψεις στον οδοντίατρο, ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης:
- Κλινική και ακτινογραφική εξέταση
- Απομόνωση πάσχοντος δοντιού με ελαστικό απομονωτήρα
- Διάνοιξη μυλικού θαλάμου
- Εντοπισμός ριζικού/ων σωλήνα/ων
- Αφαίρεση πολφού (στην καθομιλουμένη «νεύρο») με τη χρήση ειδικών μικροεργαλείων, των πολφουλκών/πολφεξαγωγών
- Ακτινογραφικός υπολογισμός μήκους ριζικού/ων σωλήνα/ων
- Διαμόρφωση ριζικού/ων σωλήνα/ων με διευρυντήρες ή ρίνες και χημική τους απολύμανση με διάλυμα υποχλωριώδους νατρίου
Τοποθέτηση βάμβακος εμποτισμένου με ευγενόλη ή επάλειψη του/των ριζικού/ων σωλήνα/ων με υδροξείδιο του ασβεστίου και προσωρινό σφράγισμα του δοντιού. - Σε υποχώρηση των συμπτωμάτων: ερμητική έμφραξη ριζικού/ων σωλήνα/ων με κώνους γουταπέρκας και ειδικό φύραμα (πάστα) και προσωρινό σφράγισμα μυλικού θαλάμου με τοποθέτηση προσωρινού εμφρακτικού υλικού ή κονίας.
- Τελική έμφραξη μυλικού θαλάμου με αμάλγαμα ή σύνθετη ρητίνη.
Σε περίπτωση μεγάλης καταστροφής της μύλης, μπορούν να τοποθετηθούνενδορριζικοί άξονες ή και στεφάνες (θήκες).
Πόση διάρκεια ζωής έχουν τα δόντια αυτά;
Μπορείτε να έχετε για όλη σας τη ζωή τα δόντια που έχουν υποστεί ενδοδοντική θεραπεία και έχουν καλυφθεί με θήκη, αν τα φροντίζετε συστηματικά. Τα δόντια αυτά όμως, εξακολουθούν να απειλούνται από την τερηδόνα, γι’αυτό και είναι απαραίτητη η καλή στοματική υγιεινή και οι τακτικοί οδοντιατρικοί έλεγχοι για να αποφευχθεί η μεγαλύτερη φθορά τους.
Επειδή τα δόντια αυτά δεν έχουν πολφό για να τα διατηρεί ζωντανά, γίνονται εύθρυπτα και σπάνε εύκολα. Πρέπει να ληφθεί αυτό υπόψη μετά από μια απονεύρωση, για να αποφασίσετε αν θα ανασυστήσετε το δόντι αυτό ή θα το καλύψετε με θήκη. Η επιτυχία ή η αποτυχία μιας ενδοδοντικής θεραπείας φαίνεται αν συγκρίνουμε τις ακτινογραφίες πριν και μετά τη θεραπεία. Από τη σύγκριση θα φανεί εάν το οστούν εξακολουθεί να φθείρεται ή εάν αποκαθίσταται.
Πιθανές επιπλοκές
Δυο από τις πιο συχνές επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν κατά την ενδοδοντική θεραπεία είναι η ακρορριζική περιρριζίτιδα (όταν τα υγρά της χημικής επεξεργασίας εξέλθουν του ακρορριζίου ή το ακρορρίζιο τραυματισθεί από έξοδο των μικροεργαλείων κατά τη μηχανική επεξεργασία των ριζικών σωλήνων) και η διάτρηση τοιχωμάτων του δοντιού, όπως το υποπολφικό ή το ριζικό, από τη χρήση του οδοντογλυφάνου (τροχού) ή των μικροεργαλείων.
Αποτυχία ενδοδοντικής θεραπείας
το αποτέλεσμα της ενδοδοντικής θεραπείας κρίνεται τόσο άμεσα, με τη λήψη τελικής ακτινογραφίας, όσο και απώτερα, με την απουσία ή όχι συμπτωματολογίας. Σε περίπτωση που η θεραπεία έχει αποτύχει, συνιστάται από τον θεράποντα οδοντίατρο η επανάληψή της ή σε πολύ επίμονες μολύνσεις του οστού που δεν υποχωρούν (αφαίρεση τελευταίου τμήματος της υπεύθυνης ρίζας-ακρορριζεκτομή), συνήθως με τη συνεργασία γναθοχειρουργού.